រឿង​​ដើម​​កំណើត​អ្នក​តា


បើ​តាម​រឿង​ព្រេង​នេះ អ្នក​តា​មាន​ដើម​កំណើត​នៅ​ប្រទេស​ចិន មុន​ប្រទេស​នានា​ទាំង​អស់​លើ​ទ្វីប ។
រឿង​ដើម​មាន​ដូច​តទៅ ៖
ក្នុង​សម័យ​ព្រេង​នាយ មាន​បុរស​ជា​អ្នក​ទី​ទ័ល​ក្រ​ពីរ​នាក់​គឺៈ ឪពុក និង​កូន​ប្រុស​ពេញ​កំលោះ​​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​និគម​ដ៏​តូច​មួយ តាំង​នៅ​ដាច់​ស្រយាល​ពី​រាជ​ធានី។ នៅ​នា​វស្សាន​រដូវ បុរស​ឪពុក​មាន​ជំងឺ​យ៉ាង​ទម្ងន់ ក៏​ទទួល​អនិច្ច​កម្ម​ទៅ ទុក​កូន​នៅ​កំ​ព្រា​ម្នាក់​ឯង។ កូន​នោះ​គិត​ថា ៖ អញ​មិន​គួរ​យក​ខ្មោច​ឪពុក​ទៅ​បញ្ចុះ​ជិត​ម៉ុង​អ្នក​មាន​ធន​ធាន​ទេ ត្រូវ​តែ​យក​ទៅ​បញ្ចុះ​ឱ្យ​ឆ្ងាយ​ពី​គេ ព្រោះ​ខ្លួន​ជា​អ្នក​ទ័ល​ក្រ គិត​ហើយ​ទើប​យក​សព​ឪពុក​ទៅ​បញ្ចុះ​ក្បែរ​ជើង​ភ្នំ​មួយ​ឆ្ងាយ។ លុះ​បញ្ចុះ​រួច​ហើយ ក៏​លា​ខ្មោច​ឪពុក​វិល​មក​ប្រកប​អាជីវ​កម្ម​តាម​ធម្មតា​វិញ។ ដោយ​សេចក្តី​អាល័យ​ឪពុក​ខ្លាំង​ពេក បុរស​កំសត់​មិន​អាច​បំភ្លេច​ចោល​ម៉ុង​ឪពុក​បាន តែង​យក​នំ​ចំណី​ទៅ​សែន​ជូន​ជា​ញឹក​ញាប់។ គាប់​ជួន​ថ្ងៃ​មួយ មាន​ភ្លៀង​បង្អុរ​ចុះ​ជាប់​មិន​ដាច់​គ្រាប់​សោះ ចៅ​កំសត់ ក៏​ស៊ូទ្រាំ​អត់​បាយ​អត់​ទឹក ដេក​នៅ​ជិត​ម៉ុង​ឪពុក មិន​ព្រម​ត្រឡប់​ទៅ​លំនៅ​វិញ ។
ក្នុង​រាត្រី​ដ៏​ស្ងប់​ស្ងាត់​នោះ ពេល​ដែល​ចៅ​កំសត់​កំពុង​និន្ទ្រា​លក់​ស្កប់​ស្កល់ ព្រលឹង​ខ្មោច​ឪពុក​បាន​មក​ពន្យល់​សប្តិ​និយាយ​នឹង​កូន ៖ “នែ​កូន ! កូន​ឪពុក ! ….ម្តេច​ក៏​កូន​នៅ​តែ​តស៊ូ​ប្តូរ​នឹង​ឪពុក​ដែល​ចែក​ឋាន​ទៅ​ហើយ ?
តើ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ កូន​មាន​គោល​បំណង​យ៉ាង​ណា​ខ្លះ? ” ព្រលឹង​កូន​ក៏​ឆ្លើយ​ទៅ​វិញ​ថា “កូន​គ្មាន​ប្រាថ្នា​អ្វីទេ​លោក​ឪពុក” លុះ​ព្រលឹង​ឪពុក​សួរ​បញ្ជាក់​បី-បួន​លើក ទើប​ព្រលឹង​កូន​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​វិញ​ថា “ក្នុង​ជាតិ​នេះ​កូន​ប្រាថ្នា ចង់​តែ​ឱ្យ​បាន​ជា​ធំ​ជាង​គេ​ទាំង​អស់ សូម្បី​តែ​ស្តេច​ឱ្យ​តែ​ឃើញ គឺ​ត្រូវ​តែ​សំពះ​រូប​កូន“ ។ ព្រលឹង​ខ្មោច​ឪពុក បាន​ប្រាប់​ទៅ​ព្រលឹង​កូន​វិញ​ថា ៖ “ បំណង​កូន​ឯង​នេះ នឹង​បាន​សម្រេច​ពិត។ ថ្ងៃ​ស្អែក​នេះ កូន​ត្រូវ​ក្រោក​ពី​ព្រលឹម ដើរ​ចេញ​ពី​ទី​នេះ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​ខាង​ជើង​ភ្នំ កាល​ណា​ឃើញ​ភ្នំ​បី​ជាប់​គ្នា​រដឹក កូន​ត្រូវ​ខំ​ត្រាច់​ឱ្យ​ហួស​ទៅ​ទៀត នុះ​កូន​នឹង​ឃើញ​ផ្លូវ​លំ​មួយ នៅ​ដើម​ផ្លូវ​នោះ​មាន​ឈើ​បី​ដើម​ធំៗ ហើយ​ខ្ពស់ៗ​ផុត​ឈើ​ដទៃ​ផង ។
នៅ​ក្រោម​ព្រឹក្សា​នោះ មាន​ថ្ម​មួយ​ផ្ទាំង​ខ្ពស់​ភ្លឺ​រលោង ស្ថិត​នៅ​​ខាង​មុខ​ថ្ម​ទាំង​ពួង​ដ៏​មាន​វល្លិ​ដុះ​ព័ទ្ធ ដូច​ក្បាច់​រចនា នុះ​គឺ​ជា​សិលា​ពិសិដ្ឋ​សម្រាប់​អ្នក​មាន​បុណ្យ កាល​បើ​បាន​ទៅ​ដល់​ហើយ ចូរ​កូន​ឡើង​អង្គុយ​លើ​ថ្ម​នោះ​ទៅ….ចូរ​កូន​ធ្វើ​តាម​បណ្តាំ​ឪពុក​នេះ​កុំ​ ខាន…..ឪពុក​លា​កូន​ហើយ ….” ។
លុះ​ព្រឹក​ឡើង បុរស​កំសត់​ភ្ញាក់​ពី​ដំណេក មាន​អាការ​ញ័រ​អស់​អង្គ​ប្រាណ ជឿ​ស៊ប់​ក្នុង​ការ​យល់​សប្តិ​នោះ ប៉ុន្តែ​មិន​ទាន់​យល់​ការណ៏​អាថ៌​កំបាំង​នៃ​សុបិន្ត​នៅ​ឡើយ​ទេ ក៏​សំពះ​លា​ម៉ុង​ខ្មោច​ឪពុក​ដើរ​ចេញ​ទៅ​ដោយ​សង្ឃឹម​ថា បើ​បាន​សម្រេច​ដូច​បំណង​មែន នឹង​វិល​ត្រឡប់​មក​ធ្វើ​កិច្ច​វត្ត​តាម​ធម្មតា​វិញ ។
បុរស​កំលោះ​ខំ​ស្រូត​កាត់​ព្រៃ​លេច​វាល ផុត​វាល​ចូល​ព្រៃ អស់​វេលា​៧​យប់ ៧​ថ្ងៃ ទើប​បាន​ឃើញ​ឈើ​ធំ​ខ្ពស់​ៗ និង​ថ្ម​ពិសិដ្ឋ ទំនង​ដូច​ពាក្យ​ខ្មោច​ឪពុក​បាន​ផ្តាំ​មែន ក៏ឡើង​ទៅ​អង្គុយ​លើ​ថ្ម​នោះ​តាម​បណ្តាំ​ឪពុក។ ខណៈ​ នោះ​រាង​កាយ​បុរស​កំលោះ​ក៏​ប្រែ​ក្លាយ​មួយ​រំពេច ទៅ​ជា​សិលា​រឹង​កក្រោះ​គ្មាន​វិញ្ញាណ ។
ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក អ្នក​តា​កំលោះ​តែង​បាន​ទទួល​នូវ​លាភ​សក្ការៈ និង​វន្ទនា​ការ​អំពី​ជនា​នុ​ជន​គ្រប់​ជាន់​ថ្នាក់​មែន។ ការ​សែន​ព្រេន​បន់​ស្រន់ ក៏​មាន​ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​រហូត​មក ឯ​អ្នក​តា​សោត​ក៏​ទើប​តែ​នឹង​មាន​រូប​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។ តាម​យោ​បល់​ថា់ ដើម​ឡើយ​អ្នក​តា​កំលោះ​នេះ​មិន​មែន​មាន​បំណង​ធ្វើ​ជា​អ្នក​តា​ទេ គឺ​គ្នា​ប្រាថ្នា​តែ​បាន​បហេក្ខ​ភាព និង​ឥស្សរ​ភាព​ទេ​តើ ? ) ។
ថ្ងៃ​ក្រោយ​មក គហបតី​នៅ​ជន​បទ​នោះ បាន​រៀប​ចំ​ជា​ក្បួន​យ៉ាង​ឧឡារិក និង​នាំ​កូន​ស្រី​ទៅ​កាន់​ត្រកូល​ខាង​ប្តី ដើម្បី​រៀប​អាពាហ៏​ពិពាហ៏ ក៏​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​នោះ​ដោយ​ពុំ​បាន​ដឹង​ថា​មាន​អ្នក​តា។ លុះ​មក​ដល់​មុខ​អ្នកតា​កំលោះ​ លោកតា​បាន​ឃើញ​រូប​នាង​ស្រី​នោះ មាន​សេចក្តី​ប្រតិព័ទ្ធ​ស្នេហា ក៏​ឆក់​យក​មក​ដាក់​លើ​ថ្ម​មួយ​ដុំ​ជិត​ខ្លួន នាង​ក្រមុំ​ក៏​ប្រែ​កាយ​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​ថ្ម​ដែរ រក​ផ្លូវ​កែ​មិន​បាន ដោយ​មហិទ្ធិ​ប្ញទ្ធិ​របស់​អ្នក​តា​កំលោះ ។
ចំណែក​គហបតិ​ឪពុក ក៏​បន់​ស្រន់​អ្នក​តា​អស់​ពេល​ដ៏​យូរ ដើម្បី​ឱ្យ​កូន​មាន​រូប​រាង​ជា​មនុស្ស​វិញ តែ​ជា​ការ​ឥត​ប្រយោជន៏​សោះ។ គហបតី​មាន​សេចក្តី​ក្តៅ​ក្រហាយ ព្រម​ជាមួយ​នឹង​ទុក្ខ​សោក​ជា​ខ្លាំង រក​អ្វី​ប្រៀប​ពុំ​បាន​ឡើយ គាត់​ក៏​តាំង​ចិត្ត​ចង​ពៀរ​នឹង​អ្នក​តា​នោះ​វិញ។ ត​មក​គហបតី​ធ្លាក់​ខ្លួន​មាន​ជំងឺ​យ៉ាង​ធ្ងន់ ដោយ​រោគ​ក្អក​ធ្លាក់​ឈាម ពេទ្យ​ហ្ម​មិនអាច​មើល​ជា​ឡើយ។ មុន​និង​ធ្វើ​មរណ​កាល​ទៅ គាត់​បាន​ផ្តាំ​ប្រពន្ធ​ថា កាល​ណា​គាត់​ស្លាប់​ទៅ ត្រូវ​យក​ធ្យូង​៤​ដុំ ដាក់​ក្នុង​ក្តារ​មឈូស​គ្រប់​ជ្រុង​ទាំង​បួន​ឱ្យ​គាត់​កុំ​ខាន ។ ដោយ​គាត់​មាន បំណង​នឹង​យក​ទៅ​ដុត​ទី​កន្លែង​អ្នកតា​ឱ្យ​ឆេះ​គ្រប់​ទាំង​បួន​ទិស សង​គំនុំ​ចិត្ត​របស់​គាត់​វិញ ។ ប្រពន្ធ​ទទួល​ធ្វើ​តាម​បណ្តាំ​ប្តី​ទាំង​អស់។
ថ្លែង​ពី​អ្នក​តា​កំលោះ កាល​បើ​បាន​ដឹង​រឿង​ថា ខ្មោច​គហបតី​បម្រុង​ដុត​ខ្ទម​ដូច្នោះ ក៏​និមិត្ម​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ចាស់​ម្នាក់ ទៅ​និយាយ​ពន្យល់​ប្រពន្ធ​គហបតី​ថា ៖ “លោក​ស្រី ! លោក​ស្រី​មិន​ត្រូវ​ចេះ​តែ​ធ្វើ​តាម​បណ្តាំ​ប្តី នាំ​ឱ្យ​ខុស​ទំនៀម​ទម្លាប់​យ៉ាង​នេះ​សោះ មិន​ដែល​មាន​នរណា​យក​ធ្យូង​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​មឈូស​ដាក់​សព​ប្តី ដូច​លោក​ស្រី​ទេ ” ។
ដោយ​សារ​ពាក្យ​ណែ​នាំ​នេះ ស្រី​មេ​ម៉ាយ​ក៏​ព្រម​បន្ថយ​ដក​យក​ធ្យូង​បី​ដុំ​ចេញ​ទុក​ឱ្យ​នៅ​សល់​តែ​១​ ដុំ ព្រោះ​មុន​ពេល​ស្លាប់​ប្តី​បាន​ផ្តាំ​យ៉ាង​ម៉ឺង​ម៉ាត់​ណាស់ ។
រីឯ​ខ្មោច​គហបតី​វិញ បាន​យក​ធ្យូង​១​ដុំ​តូច​នេះ ទៅ​ដុត​ខ្ទម​អ្នកតា​១​ជ្រុង​ឆេះ​ហុយ​ទ្រ​លោម​ដូច​បំណង ។

គតិ​ក្នុង​រឿង​ព្រេង​នេះ ៖ ព្រោះ​ហេតុនោះ​ហើយ ទើប​ចិន​តែង​ដំណាល​ប្រាប់​កូន​ចៅ​រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ថាៈ ខ្ទម​អ្នក​តា​ចិន តែង​ស្រុត​១​ជ្រុង​ជា​ដរាប ទោះ​បី​ស្ថាបនា​ដោយ​អ្វី​ក៏​ដោយ ដូច​មាន​ន័យ​ក្នុង​រឿង​ខាង​លើ​នេះ​ស្រាប់ គឺ​ដោយ​ខ្មោច​គហបតី​នោះ​ដុត ។
ពេល​ចូល​រួប​អ្នកតា​ចិន​តែង​ជិះ​កៀវ នេះ​ជា​តំណាង​ដុំ​ថ្ម​ដែល​គាត់​ទ្បើង​ទៅ​អង្គុយ ហើយ​ក្លាយ​រូប​រាង​ទៅ​ជា​អ្នក​តា​ថ្ម ឯ​អ្នក​តា​ខ្មែរ​យើង​ក៏​មាន​ឥរិយាបថ​ប្រហែល​នឹង​អ្នក​តា​ចិន​ដែរ ប្រហែល​ជា​ក្លាយ​មក​ពី​ចិន​ទេ​ដឹង ជំនឿ​នេះ ?
ទោះ​បី​មាន​ការ​ប្រញាប់​យ៉ាង​ណា​ក្តី អ្នក​តា​ចិន​តែង​តែ​ប្រា​ប់​អ្នក​ដែល​មក​រក​មើល​ជតា​រាសី​ថា ៖ “ចាំ​ទៅ​សួរ អ្នក​តា​ធំ​សិន” គឺ​ប្រហែល​ជា​ចាំ​ទៅ​សួរ​ខ្មោច​ឪពុក​ទេ​ដឹង? ព្រោះ​ឪពុក​គាត់​បាន​ឱ្យ​ឥស្សរភាព​នេះ​មក​គាត់ ។​ ឯ​អ្នក​តា​ធំ​មិន​ដឹង​ជា​នៅ​ឯណា​ទេ ។
ចិន​កាន់​ទំនៀម​មួយ​ជាប់​រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ គឺ​មុន​រៀប​មង្គល​ការ​កូន​ប្រុស​ស្រី សាម៉ី​ខ្លួន​ត្រូវ​តែ​ទៅ​ប៉ាយ​អ្នក​តា​ជា​មុន​សិន ដើម្បី​ថ្លែង​សេចក្តី​គោរព​ចំពោះ​អ្នកតា តែ​សេចក្តី​ក្នុង​រឿង​នេះ ដែល​កូន​ស្រី​គហបតី​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ថ្ម ដោយ​សារ​តែ​អ្នក​តា​ស្រឡាញ់​ទេ មិន​មែន​ខ្វះ​ការ​គោរព​ចំពោះ​អ្នក​តា​ទេ ។
ចិន​គ្រប់​ឋានៈ តែង​កោត​ខ្លាច​គោរព​អ្នក​តា មាន​ចិន​នៅ​ត្រង់​ណា មាន​អ្នក​តា​នៅ​ត្រង់​នោះ។ ម៉្យាង​ទៀត អ្នក​តា​នេះ​ហើយ​ដែល​ជា​សរណះ​មួយ​យ៉ាង​ខ្ពង់​ខ្ពស់​របស់​ជាតិ​ចិន ។

សេចក្តី​សន្និ​ដ្ឋាន ៖ បើ​យើង​ពិនិត្យ​តាម​រឿង​ព្រេង​នេះ អ្នកតា​មាន​ដើម​កំណើត​នៅ​ប្រទេស​ចិន ហើយ​ហូរ​ហៀរ​ចូល​មក​ប្រទេស​ខ្មែរ​យើង ដោយ​សារ​មាន​ជន​ជាតិ​ចិន​ចូល​មក​រក​ស៊ី​នៅ​ប្រទេស​យើង​ច្រើន ទាំង​ទឹក​ដី​ស្រុក​គេ ក៏​កើត​មុន​ស្រុក​យើង​ច្រើន​សត​វត្ស​មក​ហើយ​ដែរ។ ខ្មែរ​យើង​ច្រើន​បញ្ជាន់​រូប​មេ​មត់ ខ្មោច បិសាច ព្រក្ស អារក្ស ការ​បញ្ជូល​រូប​អ្នកតា​នេះ​ធ្វើ​តាម​ជាតិ​ចិន​ទេ​ដឹង? ព្រោះ​អារ្យ​ធម៌​ខ្មែរ និង​ចិន មាន​ការ​ជាប់​ទាក់​ទង​គ្នា​យូរ​យារ​ណាស់​មក​ហើយ ។ ឯ​ព្រហ្មញ្ញ​សាសនា​វិញ ដែល​ចូល​មក​ប្រទេស​យើង មាន​តែ​ការ​បន់​ស្រន់ បួង​សួង ច្រៀង​រាំ​បូជា​លា​បំណន់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ក្នុង​សម័យ​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​យើង​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​នៅ​ឃើញ​មាន​ពុទ្ធ​សាសនិក​ខ្លះ និយម​ថ្វាយ​ស្លា​ធម៌​ដូង​អង្ស័ក​កោរ​សក់ ថ្វាយ​ចំពោះ​ព្រះ​ពុទ្ធ​រូប​ជា​ដើម។

សេចក្តី​បញ្ជាក់​ដោយ​ឡែក ៖ ទោះ​បី​អ្នកតា​ខ្មែរ​ក្តី​យួន​ក្តី ចិន​តែង​គោរព​ទាំងអស់​ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ខ្មែរ​យើង​ទេ ដែល​មិន​សូវ​គោរព​អ្នក​តា​ដែល​ជាតិ​ចិន​កសាង​ ខ្មែរ​ទុក​ជា​ល្បែង​មួយ​សម្រាប់​កំសាន្ត​ទៅវិញ ។

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: